حسرت های همیشگی...

غمگینم...

همانند گمشده ای که

بجای اینکه دنبالش بگردند...بیشتر

فراموشش میکنند...

چقدر سخته ...

منطقی فکر کنی وقی

احساست داره خفتــــــــــــــــــــــ میکنه....

سنگین تر از آنم که...

با گریه...

سبکــــــــــــــــــــــــــ شوم......

حتی دوباره خندیدن هم

دل میخواهد...

که من

نــ ــــ ـ ــــ ـــــ ــدارم...

بدترین درد اینه که...

مخاطب های گوشی ات رو چک کنی و

بخوای با یکی دردودل کنــــــــی...ولـــــــــی

هیچکس و پیدا نکنی...

مخاطب خاصی ندارد

نوشته هایم...

اما تا دلـتـــــــــــ بخواهد همدرد دارد...

داغ تمام نوشته هایم...