مـــاه مـــیـــهـــمــانـــی خــــدا از راه رســـیــــد...!

نمی دونم با شنیدن ماه رمضون یاد چی می افتین و یادآور چه چیز هایی براتون هست؛من که بچه تر بودم با شنیدن ماه رمضون یاد زولبیا بامیه می افتادم،یاد حلیم و شله زرد که با دارچین روش تزئین می شد،یاد آش رشته،چه صفایی می داد...

دم اذون مغرب،وقتی که سفره ی افطار پهن می شد،می رفتم از هر کدوم از افطاری ها با انگشتم مزه ی تک تکشون رو می چشیدم اما مزه ی هیچکدوم از اونها به مزه ی شنیدن صدای ربّنا نمی شد اون هم وقت افطار...

اون موقع،یعنی اون وقتی که کمی بچه تر بودم معنای آواز و دعایی که پخش می شد رو نمی دونستم اما حالا که می دونم مزه اش چندین برابر شده:

(( رَبّنا اِغفِرلَنا ذُنوبَنا )) ؛ پروردگار ما گناهان ما را ببخش و بیامرز...

وقتی یک کم فکر کنیم می تونیم معناهای دیگه ای رو هم برداشت کنیم این که لازمه ی بخشیده شدن گناهامونه،گناه نکردنه،خود سازی کردنه،معده مون که بعد از ۱۱ ماه در این ماه به استراحت می پردازه و جسممون بعد از ماه رمضون تنظیم می شه یعنی خوب ساخته و خود سازی می شه ما این اخلاق و اعمالمونه که باید خوب ساخته بشه؛یعنی باید ساختمون ایمانمون رو حسابی مستحکم کنیم؛ و در مرحله ی اول "نماز" چون ستون این ساختمونه،یعنی باید بخونیمش اون هم اول وقت...!

خدارو شاکرم که باز هم توفیق روزه گرفتن و نفس کشیدن در این ماه عزیز رو بهم داد...

خدایا ممنون که دوباره به مهمونیت دعوتم کردی...!