این روزها...

این روزا دوست ندارم زیاد حرف بزنم...دوست ندارم حالمو برای کسی توضیح بدم... دوست ندارم اتفاقی بیفته؛حتی دوست ندارم بزنم بیرون!

دلم می خواد روی خط آروم روزمره گی بشینم و سرم به کار خودم باشه.

آره اینو دوست دارم...

اینکه از قیل و قال هر چه آدمی و حرف و خنده و خبر دور باشم... از درس... از حرفای تکراری... از تحلیل های سیاسی که این روزا حسابی تنورش داغه!

حسابی سیاست زده شدم،مخصوصا با این اتفاقاتی که اخیرا رخ داد...!

دوست دارم بشینم کتاب بخونم و فیلم ببینم و رادیو گوش کنم و از آهنگ لذت ببرم... و البته نت! که جزء لاینفک زندگی منه...

می دونی،با نت به همه جا سر می کشی بدون اینکه کسی ببینتت،یکی دو تا دوست خوب هم هستند که شریکت می شن در خیلی از لحظه ها...

این روزام با کلمات میگذرن،با جمله ها،با متن های خوب،با شعرهای عالی،با داستان های جذاب،با آرامشی که هرچقدر هم تلاش کنم با فکرهای گذشته و آینده گاهی متلاطم میشن...

البته مهم نیست اینا هم میگذرن... خیلی زود... مثل یک نسیم!!!

شور و هیجان آروم این روزها رو بیشتر دوست دارم،حتی غم این روزها رو هم!!!

و می دونم داره چه اتفاقی می افته...

این آگاهی رو دوست دارم.... هر چند زجر آور باشه...!

پ.ن: وای چقدر حرف زدم،حالا خوبه نمی خواستم حرف بزنم!!!