الا ای رهگذر

الا ای رهگذر منگر چنین بیگانه بر گورم

چه می خواهی چه می جوئی از این کاشانه عورم

چسان گریم؟ چسان گویم؟ حدیث قلب رنجورم

ازین خوابیدن درزیرسنگ وخاک خون خوردن

نمی دانی چه می دانی که آخر چیست منظورم

تن من لاشه فقر است و من زندانی زورم

کجا می خواستم مردن حقیقت کرد مجبورم

چه شبها تا سحر عریان به سوز فقر لرزیدم

چه ساعت ها که سرگردان به ساز مرگ رقصیدم

ازاین دوران آفت زا چه آفت ها که من دیدم