ساحل افتاده

ای کاش در کتاب قطور زندگی ،

سطری باشیم ماندنی نه

حاشیه ای از یاد رفتنی.

گلی از شاخه اگر می چینیم

برگ برگش نکنیم

و به بادش ندهیم

لااقل لای کتاب دلمان بگذاریم

وشبی چند از آن را با عشق

هی بخوانیم و ببوییم و معطر بشَویم

شاید از باغچه ی کوچکِ اندیشه ی مان گل روید.