میلاد امام رضا(ع) مبارک!

بسم رب الرئوف

گویندمهربان کسی است که نابینایی را از کویی گذر می دهد وپس از گذر او را به خدا می سپارد اما رئوف کسی است که او را از کوی گذر می دهد و او را به خدا میسپارد ولی پس از وداعآنقدر به دنبال نابینا میرود تا اگر بازکمک طلبید یاریش دهد.

سپاس خدایرا که ما را شیعه آفرید و ولی نعمت کشورمان را امام معصوم امام رضا قرار داد

حال میفهمم چرا امام خراسان را امام رئوفنامیدند...

نابینایی بعضی از ما تنها درچشمانمان نهفتهنیست, چرا که شاید دلمان درگیرنابینایی شده باشد

آیا اورا میشناسید ؟چه سوال جاهلانه ای! اگر او را هم نشناسید حتما مهربانی هایش به شما رسیده است. به یقینبارها دست به دامانش شده اید .

حتما سنگفرش های حرم را به درد دل خوانده اید ,حتما نخستین باربوی بهشت آنجا به مشامتانرسید, یا شاید اولین بار آنجا فرشتگان روی ماهتان را بوسیدند...

گوییایران تمام قد به دورش حلقه زده اند .گویی آسمان آنجا رنگیدیگر دارد

گوییستارگان به خود میبالند که آنجا میتابند

کسی جزپروردگار, چه میداند که تو در حرمش چه دیدی؟ من چه دیدم؟هرچه است آن راز را دردل پنهان دار.

امامرئوفمان

اگر ازکسی درگذریم و به او خشم نگیرم از شما آموختیم اگر جمعه ای به انتظار یار هر چندکودکانه نشسته ایم از چشمان شما حیا کرده ایم اگر فشار روزگار دلمان را تنگ وتاریک کرد ایمان داشتیم که سخت در آغوشتان هستیم اگر گناهی مرتکب شدیم شما راواسطه ی خیر قرار دادیم به امید اینکه شاید ضامن ما هم شدید؟الحق و الانصاف کههرچه میگزرد عرق شرم بیشتر بر جبین بعضی از ما می نشیند و روز به روز شرمگین تر ازدیروز...